Μέχρι
πρόσφατα, η μεγαλύτερη ανησυχία που εξέφραζαν τα πανεπιστήμια για την αντιγραφή
ήταν οι εργασίες που αντιγράφονταν από το διαδίκτυο.
Σήμερα,
όμως, μια νέα πρόκληση αλλάζει τα δεδομένα: η τεχνητή νοημοσύνη (AI) μπορεί να
δημιουργήσει
ολόκληρες αναλύσεις, παρουσιάσεις και ακαδημαϊκά κείμενα μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα,
αναγκάζοντας τα business schools, και ιδιαίτερα εκείνα που προσφέρουν online
ΜΒΑ, να επανεξετάσουν τον τρόπο με τον οποίο αξιολογούν τους φοιτητές τους. Η
εξ αποστάσεως φύση των μαθημάτων δυσκολεύει τον έλεγχο της ακαδημαϊκής
συμπεριφοράς.
Η ευκολία της AI που μπορεί να οδηγήσει σε λάθος
επιλογές
Οι φοιτητές
ανέκαθεν είχαν τη δυνατότητα να παρακάμπτουν τους κανόνες. Η διαφορά σήμερα
είναι ότι η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να κάνει αυτή τη διαδικασία πολύ πιο
εύκολη. Tα εργαλεία AI μπορούν να συντάξουν δοκίμια, να αναλύσουν
οικονομικές αναφορές, να δημιουργήσουν παρουσιάσεις ή ακόμη και να μιμηθούν το
ύφος γραφής ενός συγκεκριμένου ατόμου.
Με άλλα
λόγια, η τεχνολογία μπορεί να λειτουργήσει ως ισχυρός βοηθός μάθησης, αλλά και
ως εργαλείο
για αθέμιτες πρακτικές. Αυτό δημιουργεί ένα δίλημμα για τα πανεπιστήμια: πού τελειώνει η νόμιμη
χρήση της τεχνολογίας και πού αρχίζει η εξαπάτηση;
Αυτό
δημιουργεί ένα δίλημμα για τα πανεπιστήμια: πού τελειώνει η νόμιμη χρήση της
τεχνολογίας και πού αρχίζει η εξαπάτηση;
Η Megan
Leroy, βοηθός κοσμήτορα στο Warrington College of Business του Πανεπιστημίου
της Φλόριντα, επισημαίνει ότι οι φοιτητές βρίσκονται μπροστά σε μια επιλογή που
πάντα υπήρχε: να εργαστούν μόνοι τους ή να επιλέξουν την εύκολη λύση. «Η
διαφορά σήμερα είναι ότι το λάθος μονοπάτι είναι πολύ πιο εύκολο να το
ακολουθήσει κανείς», εξηγεί.
Το AI μπορεί να γράψει εργασίες ακριβώς όπως ένας
φοιτητής
Σύμφωνα με
τον Daniel Pearson, υπεύθυνο για το ακαδημαϊκό περιβάλλον στο Warwick Business
School, οι σύγχρονες εφαρμογές AI μπορούν πλέον να κάνουν πολύ περισσότερα από
το να δημιουργούν παρουσιάσεις ή να αναλύουν οικονομικές αναφορές.
«Αν οι
φοιτητές χρησιμοποιούσαν μαζικά το AI για να βελτιώσουν τις επιδόσεις τους, θα
βλέπαμε αύξηση των βαθμών. Όμως κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει»
Όπως
αναφέρει, τα εργαλεία αυτά έχουν τη δυνατότητα να γράψουν ολόκληρες εργασίες
μιμούμενα ακόμη και το ύφος γραφής ενός φοιτητή. «To ίδιo το AI μπορεί να σου
πει ότι η αντιγραφή είναι λάθος», λέει χαρακτηριστικά. «Αλλά ταυτόχρονα σου
δίνει τα μέσα για να το κάνεις, αν αυτό επιλέξεις».
Αυτό
δημιουργεί μια σειρά από κρίσιμα ερωτήματα για τα πανεπιστήμια:
- Πότε η χρήση της AI θεωρείται
αποδεκτή και πότε όχι;
- Πώς μπορεί να εντοπιστεί η
ακαδημαϊκή απάτη;
- Και τι πρέπει να συμβεί όταν
αποδεικνύεται ότι κάποιος φοιτητής έχει παραβιάσει τους κανόνες;
- Πόσο μεγάλο είναι πραγματικά το
πρόβλημα;
Ένα από τα
μεγαλύτερα ζητήματα για τις σχολές είναι να εκτιμήσουν την πραγματική έκταση
του φαινομένου.
Στην
αυστραλιανή σχολή AGSM εξετάζουν τις βαθμολογίες ως έναν πιθανό δείκτη. Αν η
τεχνητή νοημοσύνη χρησιμοποιούνταν ευρέως για αντιγραφή, θα αναμενόταν γενική
άνοδος των βαθμών.
H τεχνητή
νοημοσύνη αλλάζει τις σχέσεις καθηγητών-φοιτητών στην ανώτατη εκπαίδευση
Η Michele
Roberts, επικεφαλής της σχολής και αναπληρώτρια κοσμήτορας στο UNSW Business
School, εξηγεί ότι μέχρι στιγμής δεν υπάρχει τέτοια ένδειξη. «Αν οι φοιτητές
χρησιμοποιούσαν μαζικά το AI για να βελτιώσουν τις επιδόσεις τους, θα βλέπαμε
αύξηση των βαθμών. Όμως κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει», αναφέρει.
Άλλοι
ακαδημαϊκοί παραμένουν πιο επιφυλακτικοί. Ο Bradley Staats από το Kenan-Flagler
Business School του Πανεπιστημίου της Βόρειας Καρολίνας λέει στους Financial
Times ότι είναι πολύ δύσκολο να μετρηθεί πόσες εργασίες έχουν περάσει από ένα
εργαλείο AI πριν παραδοθούν.
Η δυσκολία εντοπισμού της αντιγραφής στα online
μαθήματα
Ο εντοπισμός
μεμονωμένων περιστατικών αντιγραφής γίνεται ακόμη πιο δύσκολος στα εξ
αποστάσεως προγράμματα MBA.
Η Emily
DeJeu από το Tepper School of Business του Carnegie Mellon εξηγεί ότι στο
φυσικό περιβάλλον της τάξης ένας καθηγητής μπορεί να παρατηρήσει τι κάνουν οι
φοιτητές. «Σε μια αίθουσα μπορώ να δω τι υπάρχει στην οθόνη σου ή αν
χρησιμοποιείς κάποια συσκευή», λέει. «Στο online περιβάλλον αυτή η δυνατότητα
ουσιαστικά εξαφανίζεται».
Για τον λόγο
αυτό πολλές σχολές έχουν δοκιμάσει εργαλεία που χρησιμοποιούν τη μηχανική
μάθηση για να ξεχωρίζουν αν ένα κείμενο έχει γραφτεί από άνθρωπο ή από AI.
Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται πλατφόρμες όπως CrossPlag, Copyleaks, Turnitin,
GPTZero και Originality.ai.
Ωστόσο,
αρκετοί ειδικοί θεωρούν ότι τα αποτελέσματα αυτών των εργαλείων δεν είναι
αξιόπιστα. Συνήθως παρέχουν μόνο έναν «δείκτη πιθανότητας», ο οποίος σπάνια
αποτελεί αδιάσειστη απόδειξη. Επιπλέον, συχνά εμφανίζονται λάθη, όπως ψευδώς
θετικά αποτελέσματα, ενώ τα εργαλεία δυσκολεύονται να συμβαδίσουν με την ταχεία
εξέλιξη των μοντέλων AI.
Οι νέες μορφές αξιολόγησης των φοιτητών
Η κατάσταση
αυτή οδηγεί πολλά πανεπιστήμια σε επανεξέταση του τρόπου με τον οποίο
αξιολογούν τους φοιτητές, ιδιαίτερα στα online MBA.
Μία από τις
λύσεις είναι η αλλαγή της ισορροπίας μεταξύ ατομικών εργασιών και ομαδικών
projects. Παράλληλα, οι φοιτητές καλούνται όλο και πιο συχνά να υπερασπιστούν
τις γραπτές εργασίες τους ή να συμμετέχουν σε προφορικές εξετάσεις που
αξιολογούν την κριτική τους σκέψη.
Στο Warwick
Business School εξετάζεται επίσης η χρήση καταγεγραμμένων προφορικών εξετάσεων.
Οι φοιτητές θα απαντούν σε τυχαίες ερωτήσεις ή θα συμμετέχουν σε προσομοιώσεις,
παρουσιάσεις και συζητήσεις.
Παρά τα
πλεονεκτήματα, και αυτή η μέθοδος έχει περιορισμούς, καθώς τα μεγάλα online
προγράμματα έχουν εκατοντάδες φοιτητές κάθε χρόνο, γεγονός που αυξάνει
σημαντικά τον φόρτο εργασίας των καθηγητών.
Η σημασία της ακαδημαϊκής ηθικής
Πολλοί
ακαδημαϊκοί υποστηρίζουν ότι η πραγματική λύση δεν βρίσκεται μόνο στους
μηχανισμούς ελέγχου, αλλά κυρίως στην αλλαγή νοοτροπίας των φοιτητών.
Η Roberts
τονίζει ότι οι φοιτητές MBA ενθαρρύνονται να υιοθετήσουν μια «νοοτροπία
ανάπτυξης». Η πρόοδος, όπως λέει, έρχεται όταν κάποιος αντιμετωπίζει δύσκολα
προβλήματα και όχι όταν αναζητά εύκολες λύσεις.
Τι συμβαίνει όταν αποδειχθεί αντιγραφή
Όταν
επιβεβαιώνεται περιστατικό ακαδημαϊκής απάτης, τα πανεπιστήμια ακολουθούν τις
ίδιες διαδικασίες που εφαρμόζονται για κάθε παράβαση ακαδημαϊκής δεοντολογίας.
Τα γραφεία
ακαδημαϊκής ακεραιότητας συγκεντρώνουν αποδεικτικά στοιχεία και αποφασίζουν τις
ποινές, οι οποίες μπορεί να κυμαίνονται από αποτυχία σε μια εργασία μέχρι και
αποβολή από το πρόγραμμα.
Παράλληλα,
οι σχολές αναγνωρίζουν ότι η ευρεία χρήση της τεχνητής νοημοσύνης αλλάζει
ριζικά το εκπαιδευτικό τοπίο. Όπως λέει η Leroy, η αντιγραφή μπορεί πλέον να
κλιμακωθεί πολύ πιο εύκολα. Ωστόσο, η πρόκληση αυτή ωθεί τα πανεπιστήμια να
επαναπροσδιορίσουν τον ρόλο τους: να διασφαλίσουν ότι οι μελλοντικοί ηγέτες των
επιχειρήσεων θα διαθέτουν όχι μόνο γνώσεις, αλλά και ισχυρές ηθικές αξίες.
Πηγή: OT.gr
