Μεγάλες
εταιρείες στον τομέα της άμυνας, της
τεχνολογίας και των μεταφορών στις ΗΠΑ ψάχνουν απεγνωσμένα υπαλλήλους. Έχουν
ήδη υιοθετήσει την τεχνητή νοημοσύνη, αλλά διαπιστώνουν ότι οι άνθρωποι είναι
απαραίτητοι. Τόσο για να πετύχουν τους αναπτυξιακούς στόχους τους όσο και γιατί
έτσι θα εκμεταλλευθούν τις νέες τεχνολογίες.
Αλλαγή κλίματος
Τον
τελευταίο ενάμιση χρόνο, οι μεγάλες εταιρείες στις ΗΠΑ θεωρούσαν τις προσλήψεις
ακριβή έσχατη λύση. Έχοντας υιοθετήσει την τεχνητή νοημοσύνη, πίστευαν ότι έτσι
θα είχαν μέγιστη αποτελεσματικότητα, σε
συντομότερο χρόνο και με το
χαμηλότερο δυνατό κόστος.
Ωστόσο, όπως
επισημαίνει σε ρεπορτάζ της η Wall Street Journal, είναι πλέον ορατή μια
μετατόπιση σε όλους σχεδόν τους κλάδους. Από τον σιδηροδρομικό κολοσσό CSX έως
τη μητρική εταιρεία της Google, Alphabet, λένε ότι σχεδιάζουν να προσλάβουν
εργαζομένους.
Πολλά
στελέχη των μεγάλων επιχειρήσεων ομολογούν ότι το υψηλό κόστος και οι
περιορισμοί που έχει η τεχνητή νοημοσύνη απαιτούν τώρα να προστεθούν
περισσότεροι άνθρωποι στην παραγωγή. Κάποιοι το διαπιστώνουν αυτό, αφού
έχουν ήδη κάνει απολύσεις.
Σύμφωνα με
την Κριστίν Μάρτιν Άντερσον, της Booz Allen Hamilton, που ασχολείται με την
άμυνα και την υψηλή τεχνολογία, «πρέπει στην πραγματικότητα να επιταχύνουμε
λίγο τις προσλήψεις. Είμαστε λίγο πίσω αυτή τη στιγμή. Αυτό το πρόβλημα
αντιμετωπίζουμε τώρα».
Η Booz Allen
Hamilton είναι κυβερνητικός εργολάβος στις ΗΠΑ. Το 2025 μείωσε χιλιάδες θέσεις
εργασίας. Αιτία, το γεγονός ότι η κυβέρνηση Τραμπ μείωσε τις ομοσπονδιακές
συμβάσεις και ζήτησε από τις εταιρείες να δικαιολογήσουν το κόστος τους. Στις
30 Ιουνίου, η εταιρεία είχε περίπου 30.900 εργαζόμενους. Αριθμός μειωμένος κατά
7,5% σε σχέση με ένα χρόνο νωρίτερα. Τώρα όμως, υπάρχει υγιής ζήτηση για τις
υπηρεσίες της, συμπεριλαμβανομένης της εθνικής ασφάλειας, και οι άνθρωποι της
είναι απαραίτητοι.
Τι δεν μπορεί να κάνει η τεχνητή νοημοσύνη
Έτσι, έπειτα
από 18 μήνες που οι μεγάλοι εργοδότες απέλυαν, γιατί ήταν πεπεισμένοι ότι
λιγότεροι εργαζόμενοι σήμαιναν ταχύτερη ανάπτυξη, τα πράγματα άλλαξαν. Την
εβδομάδα 19-26 Ιουλίου, τα ομοσπονδιακά στοιχεία στις ΗΠΑ έδειξαν τον μικρότερο
αριθμό αιτήσεων ανεργίας από το 1969.
Όπως
επισήμανε στη Wall Street Journal η Σάρα Φράνκλιν, CEO της πλατφόρμας
ανθρώπινου δυναμικοί Lattice, πίσω από τη μεταστροφή των εργοδοτών υπάρχει ένα
συγκεκριμένο γεγονός. Οι εργοδότες κατάλαβαν τι μπορεί και τι δεν μπορεί να
κάνει η τεχνητή νοημοσύνη.
Πολλές
εταιρείες είχαν σταματήσει να προσλαμβάνουν υπαλλήλους εισαγωγικού επιπέδου.
Πίστευαν ότι οι πράκτορες της τεχνητής νοημοσύνης θα μπορούσαν να καλύψουν το
κενό. Αλλά συνειδητοποίησαν ότι οι άνθρωποι είναι απαραίτητοι για να εργάζονται
παράλληλα με αυτούς. «Το γεγονός ότι έχετε πράκτορες κωδικοποίησης δεν σημαίνει
ότι δεν προσλαμβάνετε μηχανικούς», είπε. Και πρόσθεσε με νόημα: Ακόμη και οι
εταιρείες με πράκτορες πωλήσεων τεχνητής νοημοσύνης χρειάζονται πωλητές.
Έτσι, λέει η
Φράνκλιν, πολλοί από τους χιλιάδες πελάτες της έχουν μπει στη διαδικασία
προσλήψεων για διάφορες θέσεις. Κυρίως κατώτερες –αυτές
που όλοι πίστευαν ότι θα εξαφανίζονταν όσο θα αναπτύσσεται η τεχνητή νοημοσύνη.
«Υπάρχει
μεγάλη δίψα», λέει η Σάρα Φράνκλιν. Και εξηγεί γιατί: «Συνειδητοποιούν ότι
χρειάζονται δεξιότητες που είναι εγγενείς στην τεχνητή νοημοσύνη. Αυτό
εισαγωγικού επιπέδου εργατικό δυναμικό, το οποίο είναι καινοτόμο, όχι κολλημένο
στο μυαλό. Και είναι οικονομικά προσιτό –είναι όλοι νέοι εργαζόμενοι».
Μηχανικοί και προγραμματιστές
Η τάση αυτή
για προσλήψεις δεν αφορά μόνο τους υπαλλήλους γραφείων. Χρειάζονται μηχανικοί,
τεχνικοί, ειδικοί στους υπολογιστές και άλλες ειδικότητες.
Για
παράδειγμα, η εταιρεία κατασκευής εργαλείων Snap-on σχεδιάζει να προσλάβει
υπαλλήλους για να επεκτείνει τις δραστηριότητές της. Η μεταφορική CSX δήλωσε
ότι ο αριθμός των εργαζομένων της στις υπηρεσίες τρένων και μηχανών θα «αυξηθεί
μέτρια» τους επόμενους μήνες. Χρειάζεται τους νέους εργαζόμενους για να
ανταποκριθεί στην υψηλότερη ζήτηση, ακόμη και όταν στρέφεται στην τεχνολογία
για να αντισταθμίσει την απώλεια προσωπικού σε άλλα τμήματα της εταιρείας. Η
εταιρεία μεταφορών σημείωσε ότι ο αριθμός των εργαζομένων της είναι ακόμα
χαμηλότερος από ό,τι ήταν πριν από ένα χρόνο.
Αυτό που
πρέπει να σημειωθεί όμως είναι ότι οι εργοδότες ξεκαθαρίζουν ότι αναζητούν
συγκεκριμένους τύπους εργαζομένων.
Για
παράδειγμα, ο οικονομικός διευθυντής της Alphabet, Ανάτ Ασκενάζι, δήλωσε ότι η
εταιρεία τεχνολογίας αναμένει να συνεχίσει να προσλαμβάνει σε βασικούς
επενδυτικούς τομείς, όπως η τεχνητή νοημοσύνη και το cloud computing. Η
εταιρεία λογισμικού ServiceNow θέλει να προσλάβει περισσότερα «στελέχη πωλήσεων
που πληρούν τις προϋποθέσεις» για να καταγράψει την ανάπτυξη σε τομείς όπως η
κυβερνοασφάλεια.
«Καλοήθεις επιπτώσεις»
Ο Μ. Κιθ
Γουόντελ, CEO διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας στελέχωσης Robert Half,
χρησιμοποιεί έναν ιατρικό όρο για να περιγράψει την επίπτωση από την τεχνητή
νοημοσύνη στην αγορά εργασίας. Λέει ότι οι συνέπειές της αποδεικνύονται
«περισσότερο καλοήθεις από ό,τι φοβόντουσαν ορισμένοι». Η εταιρεία βρίσκει
θέσεις εργασίας σε τομείς από την τεχνολογία έως τις χρηματοοικονομικές
υπηρεσίες. Και διαπιστώνει ότι ορισμένοι πελάτες προσλαμβάνουν ξανά.
«Η ζήτηση
εργαζομένων συνεχίζει να βελτιώνεται και οι συνθήκες της αγοράς υποστηρίζουν
όλο και περισσότερο την επιχείρησή μας», είπε.
Κάποιοι
προειδοποιούν, ωστόσο, ότι καθώς η τεχνητή νοημοσύνη εξελίσσεται και
αναπτύσσεται, πολλά πράγματα παραμένουν ασαφή.
Εποχή αβεβαιότητας
Ο Πολ
Όστερμαν, ομότιμος καθηγητής στο ΜΙΤ και συγγραφέας του βιβλίου «Disposable
Workers» (Αναλώσιμοι Εργαζόμενοι), ρωτάει: «Χρειαζόμαστε περισσότερους
ανθρώπους; Χρειαζόμαστε λιγότερους ανθρώπους; Δεν έχουμε ιδέα. Κανείς δεν έχει
ιδέα».
Ο Όστερμαν,
το βιβλίο του οποίου αφορά τον μετασχηματισμό της αγοράς εργασίας, λέει ότι
πολλές εταιρείες αντιμετώπιζαν τους εργαζομένους ως περιττούς. Τους απολύουν
όταν τους βολεύει ή τους υποβαθμίζουν σε ρόλους εργολάβων ή εργαζόμενους
μερικής απασχόλησης. Καθώς η αλλαγή είναι σε εξέλιξη, πιστεύει ότι αυτή η τάση
θα συνεχιστεί.
«Η τεχνητή
νοημοσύνη εισάγει τόση αβεβαιότητα στους εργοδότες, οι οποίοι δεν είναι
σίγουροι τι χρειάζονται ή τι δεν χρειάζονται», σημειώνει. Και εκτιμά ότι όλος
αυτός ο «σαματάς» για τη δύναμη που έχει η τεχνητή νοημοσύνη να εκτοπίζει τους
ανθρώπους και να εξοικονομεί χρήματα στους μετόχους δεν θα σταματήσει. «Ποιος
θα είναι το θύμα όλου αυτού του θορύβου;» αναρωτιέται, αν και η απάντηση είναι
σαφής.
